Geschiedenis


Ragracing

Ragracing

De naam bestond reeds in de 16e eeuw, maar duidde op kleine hondjes, zonder onderscheid van ras. Het ras zelf is ontstaan in de tweede helft van de 19e eeuw in de noordelijke graafschappen in Engeland, door kruisingen van greyhounds en terrier. Er bestond toen ook nog een ruwharige variëteit.

De gewone arbeidersbevolking kon zich geen greyhound veroorloven. Bovendien was er na het verbod op gevechten tussen honden, beren en stieren (1835) een nood aan volks amusement, dus zagen de ragraces het daglicht. Dit zijn korte races, waarbij de honden met een gooi gestart worden door één persoon en aan het eind van een rechte lijn geroepen worden door het baasje terwijl die met een doek (rag) zwaait.

Deze felle hondjes leenden zich ook perfect voor de konijnenjacht, en zo ontstond de zogenaamde “snap” coursing. Gevangen konijnen werden op een omheind stuk land losgelaten en de whippets moesten die vangen. Op deze wrede en onfaire manier van jagen kwam heel wat kritiek en bijgevolg werden de ragraces populairder.

Het ras werd in 1890 erkend door de Engelse Kennel Club en in 1899 werd de eerste rasclub opgericht.